Συναδέλφισσα, Συνάδελφε,
Με αφορμή την αποστολή πληθώρας «προσφορών» από πολλά δικηγορικά γραφεία για τη δικαστική διεκδίκηση του 13ου – 14ου μισθού, σας ενημερώνουμε για τα εξής:
1.Τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων έχουν διεκδικηθεί δικαστικά και στο παρελθόν, χωρίς αποτέλεσμα. Το 2019 η ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε οριστικά ως ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ την περικοπή τους, καθώς οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και μετά την κατάργηση τους εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης»!!!
Στις 27/12/2024 η ΑΔΕΔΥ με αίτημά της ζήτησε από το ΣτΕ την διεξαγωγή πρότυπης δίκης για να κριθεί η συνταγματικότητα της διατήρησης της κατάργησης των επιδομάτων εορτών και αδείας στο Δημόσιο. Η δίκη ξεκίνησε με την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 2010 και ολοκληρώθηκε με την συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ το 2012, με τον ν.4093/2012. Η πρότυπη δίκη προσδιορίστηκε για τις 6/6/2025. Η απόφαση της ΑΔΕΔΥ λήφθηκε προκειμένου να διατηρηθεί το ζήτημα στην επιφάνεια και να ενισχυθεί η συλλογική διεκδίκηση.
2.Το ΣτΕ δεν «νομοθετεί», ούτε μπορεί να υποχρεώσει την κυβέρνηση να νομοθετήσει ανάλογα.Η κυβέρνηση δεν θα «πειστεί» από οποιαδήποτε δικαστική απόφαση, να αλλάξει την οικονομική της πολιτική (τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς, ενίσχυση των επενδύσεων, φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο).Το ΔΝΤ συνιστά περιορισμό των δαπανών, ιδιαίτερα σε συντάξεις και μισθούς του δημόσιου τομέα. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος προειδοποιεί ότι οι επιπλέον μισθοί και συντάξεις θα επιβαρύνουν την οικονομία. Όλα τα κόμματα, που ψήφισαν ή στήριξαν τα μνημόνια κι ιδιαίτερα το νυν κυβερνητικό της ΝΔ, συντάσσονται .
3. Χρειάζεται να θυμηθούμε ότι τα τελευταία χρόνια ποτέ δεν κερδήθηκε μέσα από τον δικαστικό δρόμο μισθολογική παροχή για το σύνολο των υπαλλήλων. Ακόμα και θετικές πρωτόδικες αποφάσεις το ΣΤΕ και ο Άρειος Πάγος τις «έκλειναν» με αρνητικές αποφάσεις, για να διασφαλίσουν το «δημόσιο συμφέρον». Τέτοια ζητήματα ήταν εκτός από την διεκδίκηση των «δώρων» και του επιδόματος των 176 ευρώ που οι αγωγές ούτε καν δικάστηκαν. Σε κάποιους κλάδους πχ γιατρούς που κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές τους δεν τους έχουν δοθεί ακόμα τα σχετικά ποσά. .
4.Εάν η απόφαση στην πρότυπη δίκη είναι αρνητική, οι αγωγές οι οποίες θα έχουν κατατεθεί θα έχουν όλες αρνητική έκβαση, κοινώς θα απορριφθούν. Το ΣτΕ επίσης μπορεί να καταργήσει εκκρεμείς δίκες ακόμα κι αν βγάλει θετική απόφαση. Ανάλογα με το αποφασιστικό ως προς την αναδρομικότητα θα επηρεάσει την τύχη των αποφάσεων από αγωγές που έχουν κατατεθεί δύο χρόνια πριν την δίκη.
5. Κανείς δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα αν το ΣτΕ βγάλει θετική ή απορριπτική απόφαση. Όμως ξέρουμε ότι οι δικαστές στα ανώτατα δικαστήρια ορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση, με ότι σημαίνει αυτό για την περιβόητη ανεξαρτησία και τις αποφάσεις της.
Οι κυβερνήσεις θεωρούν υποχρέωση τους την υπεράσπιση «δημόσιου συμφέροντος» (δλδ την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας στις επιλογές της ΕΕ, του «Συμφώνου Σταθερότητας», της εξασφάλισης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, της διάθεσης των 25 δις ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς κλπ)
6. Δικιά μας πεποίθηση είναι ότι τα μισθολογικά αιτήματα είναι κατεξοχήν αιτήματα συλλογικής διεκδίκησης και μαζικού αγώνα και έτσι πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. Έτσι μπορεί να ανατραπεί η αντεργατική οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και κάθε κυβέρνησης. Με τέτοιο αγώνα εργαζόμενοι αρκετών κλάδων πέτυχαν συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις μισθών και άλλα δικαιώματα. Με τέτοιο ανυποχώρητο αγώνα οι προηγούμενες γενιές πέτυχαν αυτά που τώρα μας αφαίρεσαν. Μπορούμε να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο με την συγκλονιστική απεργία της 28ης Φεβρουαρίου.
Ας καταθέσουμε λοιπόν όλοι τον «οβολό» μας στον συλλογικό αγώνα κι όχι στα δικηγορικά γραφεία.
Συνάδελφε, συναδέλφισσα
Η κυβέρνηση κάθε μέρα, που περνάει και δεν κινητοποιείσαι το «μεταφράζει» σαν αποδοχή της αντεργατικής της πολιτικής. Με αυτή την πολιτική της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων έχεις χάσει εδώ και 13 χρόνια, από τότε που μας αφαιρέθηκαν συνολικά οι 13ος και 14ος μισθοί, και μόνο από αυτή την περικοπή 12 (χρόνια) X 2 (μισθούς) = 24 μισθούς, δηλ. 528 μεροκάματα (24X 22).
Σκέψου…
Όσο δεν συμβάλλεις στην επιστροφή των «δώρων», «θυσιάζεις» επιπλέον μεροκάματα.
Σκέψου… Ποια είναι μεγαλύτερη «θυσία»;
Αυτή που έχεις κάνει, με την όποια «απραξία» και «αποδοχή» όσων λένε η κυβέρνηση και τα «παπαγαλάκια» της, ότι τίποτε δεν γίνεται, ότι δεν υπάρχουν χρήματα, ότι είναι μονόδρομος η αντεργατική πολιτική που από τη μια κόβει τους μισθούς και τα δικαιώματα των πολλών κι απ’ την άλλη είναι απλόχερη όταν στηρίζει τα κέρδη των λίγων ή όταν θα συμβάλλεις με την συμμετοχή σου στην οργανωμένη συλλογική διεκδίκηση που μπορεί να βάλει φρένο και να ανατρέψει όλα όσα μας πληγώνουν;
Το ΔΣ
